اخیراً مقاله ای را برای یکی از مجلات بسیار مشهور در زمینه شیمی مواد غذایی فرستاده بودم که ادیتور مجله، مقاله را مستقیماً به دلیل "عدم رعایت حقوق ماهی در زمان کشتار" رجکت کرد. این مورد به من خیلی برخورد، من در مقاله روش کشتار ماهی رو مطابق با قوانین اسلام و عادات غذایی در کشورهای اسلامی بیان نموده بودم، اما ادیتور دلیل رجکت کردن مقاله را مطابق نبودن روش ما با روش موجود در اروپا، آمریکا، کانادا و استرالیا ذکر کرده بود، اینجاش خیلی دردآور بود که ما مسلمانان جهان باید قوانینمون رو ندونیم، یا دلیلی برای قوانینمون ندونیم!!! چرا دیگران باید ملاک پیشرفت ما باشند!!!!

در یک نامه به سردبیر مجله مورد نظر، که یکی از متخصصین باتجربه در دنیای علم شیمی مواد غذایی می باشند، با ابراز تعجب فراوان از نظر ادیتور محترم، ضمن بیان ارزش قوانین اسلام، آن را با ذکر دلایل فیزیولوژیکی کاملاً علمی بیان نمودم و اشاره نمودم که گایدلاین های اروپا و آمریکا و ... نیز در صورتیکه بخواهند جنبه کاربردی پیدا کنند، کاملاً تایید کننده روش ما می باشند. از ادیتور خواستم اگر دلیلی برای رد دلایل من دارد، بسیار مشتاقم آن ها رو مورد توجه قرار دهم.

مشکل شیلات کشور ما اینه که همه کسایی که شیلات رو مدیریت میکنن، شیلاتی نیستن!!!! از خوندن این رشته تو همچین شرایطی بدم اومده!!!!

عنوان وبلاگم رو پس از سال ها عوض کردم

یادش بخیر "گاه نوشته‌های دانشجویی از شیلات" پس از گذشت 7 سال به "گاه نوشته های دانشجویی از سیلوانا" تغییر نام داد!!!!

اگرچه تا حدودی در مسیر تغییر رشته قرار گرفته ام اما به خاطر عشقی که به اساتید شیلات دانشگاه کردستان (دکتر غیاثی و دکتر کمانگر) دارم و مهمتر از همه، بخاطر روی گل بچه های شیلات 84 دانشگاه کردستان، هر جای دنیا باشم "همیشه شیلاتی میمونم"...