![]() |
![]() |
|
| یک روز رسد غمی اندازه کوه، یک روز نشاطی اندازه دشت|فلسفه زندگی این است، در سایه کوه باید از دشت گذشت |
|
کلمات گاهنوشته هایم بیانگر یک چهره مجازی از من است نه چهره کامل من! هرگز فقط بر اساس این کلمات مرا قضاوت نکنید! شناخت من مانند شناخت همه شما زمانبر، پیچیده و طول عمری برابر یک زندگی کامل میخواهد! |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم اسفند ۱۳۹۵ساعت 19:50 توسط جسور |
|
|
اگر به چند سال قبل برمیگشتم هرگز ایران را حتی به قصد تحصیل ترک نمیکردم، شاید نسبت به چند سال قبل از لحاظ مالی خیلی پیشرفت کرده ام اما اینجا هرگز نشاط و هیجان زندگی ایران را ندارد. عجیب است با وجود اینکه همیشه فکر میکردم نداشتن پول دلیل همه مشکلاتم بود اما داشتن پول مشکلات جدیدی به بار میآورد. من حتی برای پروازهایم، آزمون آیلتس و اجاره خونه ای کوچک در ایران مجبور بودم قرض بگیرم. من در آن زمانی که برای آزمون آیلتس از یکی از دوستان پول قرض گرفتم نیز شاد بودم، من حتی آن زمان لپ تاپ هم نداشتم و خریدن لپ تاپ هم برایم یک هدف بلند مدت بود در آن زمان!!! آنقدر در مسیر پیشرفت و مدرنیته شدن و پول به طرز غمناکی غرق دارم میشوم که شادی آن دوران برایم خاطره شده است. من اینجا ماشین، مسافرت های زیاد و هتل های شیک رفته ام و ازدواج کرده ام و اصلاً دغدغه های مالی و بیسیک مثل دوران ایران را ندارم، اما اگر به همان دوران برمیگشتم هرگز نمیآمدم و در ایران و با مردمی از جنس خودم زندگی میکردم. ای کاش خانه "جایی برای ماندن" بود!!! همه مهاجرین اگر حرف دلشان را بزنند همین حرف مرا خواهند گفت حتی موفقترین ها! |
|
+ نوشته شده در
شنبه هفتم اسفند ۱۳۹۵ساعت 13:41 توسط جسور |
|
|
موفقیت، به راحتی قابل درک کردن نیست و ترکیبی از گام های کوچک و پیوسته است و نتیجه ی آن معجزه است.
مثبت باشید... و مثبت فکر کنید و باورهایتان را باور کنید، باورهایتان را باور کنید من شهریور ماه فارغ التحصیل میشم و میتوانم در یک کمپانی موفق اینجا شروع به کار کنم، موفقیت بسیار نزدیک است |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم اسفند ۱۳۹۵ساعت 14:44 توسط جسور |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
نامم قابل شما رو ندارد، بگذارید نامرئی بماند! شما هم خواهشاً این بلاگر را "جــســور" در نظر بگیرید!!!
|
|
RSS
|