یک سال گذشت، سالها خواهند گذشت، به طور واضحی دارم از یاد میبرم و خیلی چیزها به فراموشی سپرده می شوند و تبدیل به خاطره میشوند. خاطره هایی که به سرعت فراموش میشوند و از ذهنم محو میشوند. اصولاً این نکته زیاد هم خاص نیست، چرا که هر خاطره ای به صورت طبیعی در مسیر فراموشی قرار دارد و این کاملاً طبیعی است.

هزاران بار داستان گاو دوران دبیرستان را مرور کرده ام، خوب میدانستم داستان نمیخواهد واضح بگوید "برآیند اقتصاد تک محصولی گاو شدن است"، حکایت تمام زندگی من بود. من برای تغییرمسیر زندگی ام سالها دوندگی کردم، سال های سال. برای ایجاد تفکری متفاوت بارها نفس حبس کردم و توی خودم ریختم درد داشتن 10 خواهر و برادر اضافی، درد داشتن رویاهای بزرگ، درد دیوارها و درهای به ظاهر باز، درد شمردن تک تک روزها به امید پرواز!!

بارها به خودم میگویم "من هرگز این فرصت را به این راحتی از دست نمیدهم"!