یک روز رسد غمی اندازه کوه، یک روز نشاطی اندازه دشت|فلسفه زندگی این است، در سایه کوه باید از دشت گذشت

صبح که از خواب می شم مثلاً باید سر حال و  قبراق باشم!!!! اما ساعت کوک شدم زنگ  می خوره و با بی حالی زمان بیداری ام رو 10 دقیقه عقب تر می اندازم!!! یهو می بینی ساعت 10 شده و به جای اینکه پر انرژی از خواب پا شم، تموم بدنم درد می کنه!!! حرکات کششی هم جوابگو نیست!!!! مگه آخه می ارزه این همه دیر از خواب پا شی و صبحانه بخوری!!!! نه دیگه!!! نمی دونم چجوری میخوابم اما این خواب کلی انرژی ازم می گیره!!!! باید به دنبال راه چاره باشم!!! مثلاً دیگه روزا نمی خوابم!!! آخه نمی دونید ساعت 14 تا 16 اتاقمون تاریک و گرم میشه!!! و این یعنی که همه چی برا یه خواب عمیق مهیاست!!! این وقت روز راحت بدون هیچ فکری خوابم می بره اما خواب اصلی که شباست باید 3 ساعتی بیدار بمونم تا اینکه کاملاً خسته بشم و بعد از خستگی بخوابم!!!! شبا ساعت یک و نیم تصمیم به خوابیدن می گیرم اما ساعت 3 خوابم می بره!!!! روزا هم دلم می خواهد 8 پا شم اما 10 از خواب پا میشم!!!! این خواب نا منظم برنامه منم نا منظم کرده!!! سعی می کنم خوابمو منظم کنم!!!! و من معتقدم که " من می تونم"!!!!

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم بهمن ۱۳۸۸ساعت 11:45  توسط جسور |